Gisteren in mijn rokje gelopen in een vrij druk winkelcentrum van een stad. In het begin verliep alles zoals jullie waarschijnlijk wel kennen. Een paar stiekeme verbaasde blikken en hier en daar een glimlach.
Toen ik langs een terras liep werd ik echter echt uitgelachen. Een stukje verderop ben ik een winkel ingelopen. Even daarna probeerden verschillende mensen van het terras mij in de winkel te fotograferen. Geen prettige ervaring dit maal dus.
Ik zou eigenlijk ook wel eens een leuke en/of aanmoedigende reactie willen krijgen van de mensen die mij in een rokje zien.
Ik zou nu wel wat steun kunne gebruiken.
Eerste nare ervaring / behoefte aan steun
Re: Eerste nare ervaring / behoefte aan steun
Jammer dat het uitlachen je onzeker heeft gemaakt. Wees trots op jezelf! Je onderscheidt jezelf van andere mensen. Veel mensen hebben het lef niet anders te zijn, dan anderen. Ik heb een keer een opmerking van een BN'er gehoord op tv. "Het is heel moeilijk jezelf en eerlijk te zijn." En dat geldt voor de meeste mensen denk ik.
Ik ben zelf ook verschillende malen gefotografeerd. Twee keer hebben mensen netjes gevraagd of zij een foto van mij mochten maken. Maar er staat ook een foto op facebook, weliswaar mezelf van achteren. ... en helaas niet een foto waar ik niet zo voordelig op sta. Het is niet anders. ... Oh ja ik zag ook een keer iemand mij vanaf de onderkant een foto zat te maken. ... Nou ik draag wel een onderbroek hoor.
En ik ben ook kwetsbaar persoon. Maar ik heb wel de trots dat ik anders ben. Ik heb tenminste een eigen identiteit. En daar gaat het om in het leven, toch?!
Helaas moet ik meestal met een "masker" lopen. Beter voor mijn maatschappelijke "carrière". Dus ik laat mijn echte ik in andere omgevingen zien, waar ik "anoniem" ben. En laat ze je daar maar uitlachen... en straal uit dat het normaal is wat je draagt.
Ik ben zelf ook verschillende malen gefotografeerd. Twee keer hebben mensen netjes gevraagd of zij een foto van mij mochten maken. Maar er staat ook een foto op facebook, weliswaar mezelf van achteren. ... en helaas niet een foto waar ik niet zo voordelig op sta. Het is niet anders. ... Oh ja ik zag ook een keer iemand mij vanaf de onderkant een foto zat te maken. ... Nou ik draag wel een onderbroek hoor.
En ik ben ook kwetsbaar persoon. Maar ik heb wel de trots dat ik anders ben. Ik heb tenminste een eigen identiteit. En daar gaat het om in het leven, toch?!
Helaas moet ik meestal met een "masker" lopen. Beter voor mijn maatschappelijke "carrière". Dus ik laat mijn echte ik in andere omgevingen zien, waar ik "anoniem" ben. En laat ze je daar maar uitlachen... en straal uit dat het normaal is wat je draagt.
Iedereen is uniek en toch lijken wij allemaal op elkaar. Wij zijn namelijk allemaal mensen.
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
-
- Berichten: 22
- Lid geworden op: 11 aug 2013 21:52
Re: Eerste nare ervaring / behoefte aan steun
Heel vervelend voor je dat je werd uitgelachen, maar inderdaad laat je niet ontmoedigen!
Een paar giechelende tieners daar gelaten heb ik deze negatieve ervaring gelukkig (nog) niet, en sinds een maand loop ik uitsluitend nog in rok. Vanmorgen nog naar de markt geweest en inderdaad weer een enkele verbaasde blik. Ook een dame achter een verkoop kraam die mij bij het passeren van boven tot onderen bestudeerde en mij vervolgens nariep: "Heel erg goed, fantastisch mooi!" En dat is dan weer leuk!
Wellicht dat men hier in Hongarije toch toleranter is dan het zichzelf tolerant noemende Nederland. Maandag vlieg ik even (letterlijk en figuurlijk) op en neer naar Nederland. Ik ga dan ook in rok, ben benieuwd wat de reacties op vliegvelden en in Nederland zijn. Ik zal het jullie laten weten of ik verschil bemerk.
Vanmorgen op de markt:
![Afbeelding](http://www.rokvoormannen.nl/fotoalbum/albums/userpics/12026/1237909_573605052703049_478287318_n.jpg)
Een paar giechelende tieners daar gelaten heb ik deze negatieve ervaring gelukkig (nog) niet, en sinds een maand loop ik uitsluitend nog in rok. Vanmorgen nog naar de markt geweest en inderdaad weer een enkele verbaasde blik. Ook een dame achter een verkoop kraam die mij bij het passeren van boven tot onderen bestudeerde en mij vervolgens nariep: "Heel erg goed, fantastisch mooi!" En dat is dan weer leuk!
Wellicht dat men hier in Hongarije toch toleranter is dan het zichzelf tolerant noemende Nederland. Maandag vlieg ik even (letterlijk en figuurlijk) op en neer naar Nederland. Ik ga dan ook in rok, ben benieuwd wat de reacties op vliegvelden en in Nederland zijn. Ik zal het jullie laten weten of ik verschil bemerk.
Vanmorgen op de markt:
![Afbeelding](http://www.rokvoormannen.nl/fotoalbum/albums/userpics/12026/1237909_573605052703049_478287318_n.jpg)
Re: Eerste nare ervaring / behoefte aan steun
Tsja, dat fotograferen en nalopen is wel heel erg extreem. Natuurlijk krijg ik ook wel opmerkingen (kroegmaats die geintejs maken), maar fotograferen en volgen gaat wel erg ver. Sterkte ermee en laat t volk maar aan t beeld wennen.tommie schreef:Gisteren in mijn rokje gelopen in een vrij druk winkelcentrum van een stad. In het begin verliep alles zoals jullie waarschijnlijk wel kennen. Een paar stiekeme verbaasde blikken en hier en daar een glimlach.
Toen ik langs een terras liep werd ik echter echt uitgelachen. Een stukje verderop ben ik een winkel ingelopen. Even daarna probeerden verschillende mensen van het terras mij in de winkel te fotograferen. Geen prettige ervaring dit maal dus.
Ik zou eigenlijk ook wel eens een leuke en/of aanmoedigende reactie willen krijgen van de mensen die mij in een rokje zien.
Ik zou nu wel wat steun kunne gebruiken.